زنده به شعر خویشم در این اسارت شعر

عشقم همین قافیه ام در این کسالت شعر

شاعرکی بازیگوشم که در نبرد با خویش

می خزم در امتداد شب به بی نهایت شعر

چشمک این واژه ها در امتداد شعر دوست

چه رنگی می زند داد به نقش غربت شعر

خدای من چه میشنوم صدای ناله کیست ؟

چه آهی میکشد آه به بام خلوت شعر!

دلم داند قلم خواهد که من با شعر بمیرم

هوار و صد هزار بیداد از این سماجت شعر

قصم به نور این ماه قصم به ظلم این شب

زنده به شعر خویشم در این اسارت شعر