ای داستان ادامه ندارد نخوانی ام
هی - تاکسی - مرا به خودم میرسانیم ؟
به کجا میروی عزیز؟ این وقت شب کجا ؟!!!
گفتم به روزهای قدیم جوانی ام
چپ چپ نگاه کرد و مرا با خودش نبرد
فهمیده بود مرا با خودش نبرد
فهمیده بود مرد فراریه جانیم
کمی نمانده بود سایه خود را لگد کنم
افتاده بود روی زمین زندگانی ام
من آزادی را که مثل خودم بی کس بود
را کشته ام و برای همین است که جانی ام
حالا دوباره گورم را گم میکنم عزیز
ار بس نداده هیچ کسی نشانی ام
من باز قرص های خودم را نخورده ام
چون من به قول مردم اینجا روانی ام
دوستان و بزرگواران
از اینکه ما رو تنها نمیگذارید و با نظراتتون ما رو بیش از پیش مسرور و مدیون میکنند سپاسگذاریم
همتون رو دوستتون داریم
تنهامون نگذارید
امروز شعری داریم از دوست شاعرمون جناب مهدی رهدار عزیز
(دادگاه مجهول الهویه های مطبوعاتی)
خبر تیتر می شود/ دست به دست
در راه دامگاه عدالت
بوی خورشت بریده زبان
حرفها را به لب نیامده از یاد می برد
مشغول خواندن شعارهای دیواری ام
باروزنامه ای در دست
از بس مرگ بر در و دیوار نوشته اند....
چقدر مرگ بر در و دیوار نوشته اند
رد می شوم
قلبی روی دیوار است
زنی دلش را به دست گرفته / چادرش را به دندان
نگاهم را دور می زنم / دیوار بعدی
به کاندیدای اصلح ما رای دهید ↓
: زنده باد بادا بیلت کلنگ بادا
به دادگاه می رسم با روزنامه خوابهای دیگر
روزنامه را باز می کنم
تیتر بزرگ می شود
مای امروز↓
به امر صندلی خانه
حقوق معنوی زیاد می شود
: آمین↓
منشی می گوید : به احترام حاج آقای صندلی بلند شوید
خوشبختانه جایگاه زن و مرد یکی شده
برای همین خیلی از بچه ها پدر و مادرشان یکیست
تق تق تق
دادگاه علنیست
: آقای / زاده / شما متهم هستید
به این هرنوشتها
متهم :
به خدا من این یکی نیستم من آن یکی هستم
ولی حرف/ حرف در می آورد
صفحه آگهی
- کره آب بدون کلسترول
- تور مسافرتی به آخهای آزاد
- کتاب فال عشق از روی چروکهای کفش منتشر شد
زایده ی قبرهای چند طبقه
در این مرده تماشا دچار لذت شناسی مرگم
مردن که تماشا ندارد
تمام دنیا مد نظر داشته باشد
من بریده روزنامه جمع می کنم
نمی دانم تا کی
تا کی سوار بر اسب ِماندن
تا کی سرتان پیش مثل میش چشم می گویید
چشم که می بیند/ نمی گوید
چه نشسته اید به خاک سیاه ؟
که ایستاده ها هم عقب مانده اند
آنها که ماندند درماندند
آنها که رفتند دررفتند
باز مانده ای بازنده ایم
این روزها با اینکه با چند صدا حرف میزنم
هر حرفی به من می چسبد
مثل تشویش اذهان عمومی
در این گوارش ناگوار اگر حضم نشوی
دفع خواهی شد
متهم :(صورتش درمیله ها)
با فریاد- ← این قانون غیرقانونیست
قاضی : ختم جلسه
منشی: جادارد ازعوامل پشت پرده تشکر کنیم
خانمها آقایان بعد از پایان جلسه ↓
از سمت کنار هم رد شوید
جلوی دادگاه
کم کم همه جا خلوت می شود
کسی با چشمهای توخالی رد شد
سایه ام با او رفت
در این تمرگش مه آلود
خودم را به کوچه بعدی می زنم
چپ یا راست فرقی نمی کند.
الهی انتظار کشیدن در کوچه گذار عشق
مرا آرامش میدهد
شمارش ثانیه ها و صبر بیرحمانه زمان و انتظار
صبر و عشق و خوف و اجبار دل بر انتظار
مرا آرامش میدهد.
و دردا که زیبا و چه گیرا و شیداست ندایی که از فاصله ها می آید
ندای که تیک تیک ساعت به نظم آن تشبیه شده.
این ندا ندای کیست ؟ صدای چیست ؟ چه کسی میداند ؟
من میدانم !
آه چه نظم و ترتیب و ترکیبی دارد !
آری صدای تیک تیک ساعت است که لحظه های انتظار را فریاد میزند.
اما این صدای تیک تیک نیست این تق تق است !
شاید صدای اشکهای من اند که بر زمین میکوبند.
نه اشکهای منم که بر گونه ها خوشکیده اند.
این ندا ندای کیست ؟ صدای چیست ؟ چه کسی میداند ؟
من نمیدانم !
پس که میداند ؟
من نمیدانم !
پس چرا اینقدر برایم آشنا و شیرین است ؟
من نمیدانم !
تق تق تق
صدا نزدیکتر و نزدیکتر و نزدیکتر میشود
تمام سلول های نظام وجودم شورش کرده اند
شورش برای چه ؟
من نمیدانم !
صدا نزدیکتر و نزدیکتر و نزدیکتر میشود
تق تق تق
به ناگاه سردار سپاه یعنی قلبم
از تنها راه فرار یعنی هنجره ام
از کاشانه خود بیرون گریخت
و اینک در دستان عامل شورش تمام وجودم بود
و اینگونه بو د که قلبم به تسخیر وی در آمد
و من چه آشفته ندانستم
این صدای قدم های عزیز ترین شورشی وجود من
این ندای پیایان انتظارم بود
سپیده بود که می آمد
تا نظام شب از وجودم بر اندازد
درود و زنده باد شورشی
تا باشد باشد از این شورش ها
يک نفر اين جا هست
که سوالي دارد؟؟
چه کسي پاسخ گوست؟
چه کسيهست که روشنکند
اينذهنمرا
و بگويد که چرا؟
کوله پشتي هامان
پر از حرف قشنگ
حرف ها رنگ به رنگ
و دريغا که به هنگام عمل
مشت هامان خالي است
از همين روست که هنگام شعار
هرچه مشت است گره خورده
و بسته ست
چشم ها هم خسته ست
چه کسي پاسخ گوست؟
ما چه کرديم به جز چند شعار
و شب شعر؟
خوردن کيک و سن ايچ
يک تجمع سر پيچ
و تحصن و همايش
و آخر هم هيچ....
چشم وا کن و ببين !
دور فکر من و تو
حلقه هاي کپک است
دست هامان همگي
بي نمک است .
همتي بايد کرد
تا که آدم بشويم
دست برداريم ز شعر و زشعار
ز قيافه ز اِفه
همتي بايد کرد
مطمئنباش که حلميشود اين معضلعدل
اگر آدم بشويم
مطمئن باش که آن پيرزن کور و فقير
آن پسر بچه ي تنها و يتيم
فقر را مي فهمند
عدل را مي دانند
قصه ي ما را هم
از همين روست به ما مي خندند
من و تو آمده ايم
تا که انسان بشويم
تا که بگشاييم بند ها از پي هم
عدل يعني ز تعلق ز منيت
همگي وا بشويم
عدل يعني پر پرواز پرستو بشويم
عدل يعني من و تو ما بشويم
عدل يعني که نقاب از رخ خود
بر بکشيم
عدل يعني که بخواهيم که
آدم بشويم
(2466)
صفحه اول
آرشيــو وبلاگ
پيوندهاي روزانه
باز می آیی سراغم
آرشيو پيوندهاي روزانه
نوشته هـاي پيشين
هفته سوم خرداد 1386
هفته دوم خرداد 1386
هفته اوّل خرداد 1386
هفته چهارم اردیبهشت 1386
هفته سوم اردیبهشت 1386
هفته دوم اردیبهشت 1386
هفته اوّل اردیبهشت 1386
هفته چهارم فروردین 1386
آرشيو موضوعي
تیر 1378
اشعار نویسنده
اشعار برگزیده
طنز
اخبار
پیام
تحلیل و تپولوژی
عمومی
پيوندها
خانه شعر
طراحی قالب
عشق
كتابچه
تجلي
کلبه هشتم
کلاغ سفید
وندیداد
فریاد یک روزنامه نگار
عشق را باور کنیم
پلاک هفت
توانگر
امینیم
خاکستر جاوید
بشریت
ای کاش
ویرایش قالب
-::KiYaNoOsH AnSaRi::-
..:: Freedom ::..
..:: Learn Internet ::..
..:: Download ::..
..:: HACK FOR ALL ::..
..:: Template BLOGFA ::..
